شــاید که بــرگــردے

 

زمان مےگـذرد

زمـین بےتــو مےچـرخد

من اینـجا ایســـتاده ام همـیشه و هــنوز

در مسیر باد و باران وآفتاب و خاک و تـــو

باد در میان موهایت مےوزد، باران بر گونه ات مےبارد

آفتاب بر پیکــرت مےتابد

خاک تورا بر گرده اش حمل مےکند

و تــــو بازهم مےگذرے

انگار که بعد از رفـتـنت زمان همانجا در میان

زمین وآسمانے که تورا بـــرد به آن دور دست ها
ایستاده است و نمےگـــذرد

و بازهـم همه چـیز درمن ایسـتاده فـرو مےریـزد

شــاید که بــرگــردے

.

.

.

.

ParSa~

/ 0 نظر / 9 بازدید